တခါက သာဟန္ နန္႕ လွေဘာ္ရို႕ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ခရီးလားယင္း ရိုးမကိုၿဖတ္ဖို႔က်ေရ ။ ယင္းနိန္ရာက လမ္းၾကမ္းေရ ၊ ခရီးလားတိမၾကာမၾကာ အခက္အခဲၾကံဳကပ္ရေရ။ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္မွာ သာဟန္ က မ်က္မၿမင္ ၊ လွေဘာ္ က နားမၾကား ယင္းအတြက္နန္႔ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းမွ တစ္ကိုယ္ ဆိုေရပိုင္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ယံုၾကည္အားကိုးေစာ္နန္ ႔ ခရီးဆက္လာခကပ္ေတ။
ယာခင္းတစ္ခုအၿဖတ္မွာ လွေဘာ္က ေနာက္ကအသံ တစ္ခုၾကားလို႔ သာဟန္ကို အသိပီးပနာ ပတ္၀န္းက်င္ကို အကဲခတ္ခိုင္းလိုက္၏ ။ သာဟန္လည္းေနာက္ကိုလွည္႔ၾကည္႔ေက ပင္ ယာစပ္ၿခံဳေတာထဲက က်ားတစ္ေကာင္ ေခ်ာင္းနိန္ေစာ္တိြရေစာ္နန္႔ ေကာင္းလန္႔လားခပနာ “ က်ားေ၀ က်ား … ငါရို႕ေနာက္မွာက်ားတစ္ေကာင္ေခ်ာင္းနိန္ေရ…” ဆိုၿပီးေက လွေဘာ္ကိုအသိပီးလိုက္၏။ ႏွစ္ေယာက္သားအၾကံထုတ္နိန္တုန္း သာဟန္က ယာလယ္ေကာင္က အပင္တစ္ပင္ကိုၿမင္ပနာ ယင္းအပင္ထက္ကိုတက္ၿဗီးဖို႔စိတ္ကူရလိုက္ေစာ္နန္႔ သာဟန္ကို ေၿပာၿပလိုက္၏။
က်ားကလည္းတစိုက္မတ္မတ္ၾကည္႔နိန္ေစာ္ကနိန္ေၾကာဆန္႔လာေရ ။ ေယေကပင္ လွေဘာ္တစ္ေယာက္ သာဟန္လက္ကို လႊတ္ပနာ အပင္ထက္ကို အယင္းဆံုးၿဗီးတက္လိုက္၏။ လွေဘာ္က အကူအညီေတာင္းေရခါသာဟန္က မသိကြန္ေဆာင္နိန္လိုက္၏။ အေနာက္က အသံတၿဖည္းၿဖည္းနန္႔ပိုက်ယ္ လာသၿဖင္႔ သာဟန္လည္း မၾကံသာေရ အဆံုး အပင္ေအာက္မွာ ပက္လက္လွဲပနာ သီကြန္ေဆာင္နိန္လိုက္၏။ က်ားက သာဟန္လွဲနိန္ေစာ္ကိုတိြေရခါ သူ႔နား၊ႏွာေခါင္းတိကို ဟိုနမ္းေဒနမ္း လုပ္ၿပီးေက ၊ အသက္သ်ဴ သံလည္းမၾကားရေရအတြက္ ေအအတိုင္းထားပနာ ထြက္လားခ၏။ ေယခါမွ အပင္ထက္ လွေဘာ္က ကမန္းကတမ္း ဆင္းလာပနာ “ သူငယ္ခ်င္း တစ္ခုလည္းမၿဖစ္ခ မဟုတ္လား… ငါ႔မွာစိတ္ပူလိုက္ရေတေ၀…။ ေယနန္႔က်ားက နားရြက္နားကပ္ပနာ ဇာတိေၿပာလားခလဲ…” ဟုမီးလိုက္ေရ။ သာဟန္က “ က်ားကငါ႔ကိုဆံုးမလားခေရေ၀ … ေအနိသူအသီကိုမစားလို႔ သီလယူထားေရဆိုကား၊ ငါကလည္းအသက္မသွ်ဴဆိုေတာ႔အသီထင္လို႔မစားခ…ေယၿဗီးေကက်ားကေနာက္တခု သူ႔ပါသူ ေၿပာလားခသိမ္႔ေရ… ေနာက္ခရီးလားေကနတ္ေယာင္ဂါးကိုသတိ ထားဖို႔ေကာင္းေရဟန္႔…” ဟု ၿခီဟန္လက္ဟန္နန္႔ေၿပာၿပလိုက္၏။
ေလးစားစြာၿဖင္႔
စတိုး(၂၅၊၁၊၂၀၁၀)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment